Μετά από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών έρχεται η ώρα της διαχείρισης των κόκκινων επιχειρηματικών δανείων. Στελέχη της αγοράς κάνουν λόγο για το μεγάλο… ξεσκαρτάρισμα και δεν έχουν άδικο. Ειδικά αν λάβουμε υπόψη τα στοιχεία πρόσφατης έρευνας της PWC που δείχνουν ότι σχεδόν δύο στις δέκα ελληνικές μεγάλες εταιρείες με έσοδα άνω των 10 εκατ. ευρώ ετησίως είναι επιχειρήσεις – «ζόμπι». Επιχειρήσεις, δηλαδή, που έχουν τεράστια χρέη τα οποία δεν εξυπηρετούν, αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, δεν πληρώνουν εργαζομένους και προμηθευτές.
Tο πρόβλημα των «κόκκινων» δανείων ξεπερνάει τον τραπεζικό κλάδο και αφορά το σύνολο της ελληνική οικονομίας. Η έρευνα της PWC δείχνει ότι το γκρουπ των επιχειρήσεων «ζόμπι» και σχεδόν «ζόμπι» απαρτίζει το 43% του συνολικού κύκλου εργασιών και το 79% του καθαρού δανεισμού του δείγματος το οποίο αποτελείται από 3.000 μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις που αντιπροσωπεύουν περίπου το 25% του ΑΕΠ της χώρας. Επίσης οι εταιρείες-ζόμπι απασχολούν σχεδόν 224.000 άτομα.
Οι προβληματικές αυτές εταιρείες εντείνουν τις οικονομικές πιέσεις που δέχονται και οι υπόλοιπες επιχειρήσεις διότι απορροφούν περισσότερους πόρους από ό,τι παράγουν και έχουν αρνητική επίδραση στο σύνολο των επιχειρήσεων που λειτουργούν στην Ελλάδα. Για αυτές τις εταιρείες η εκκαθάριση τους και η ρευστοποίηση των περιουσιακών τους στοιχείων φαίνεται ότι αποτελεί μονόδρομο. Η PWC εκτιμά ότι με αυτό τον τρόπο θα διαγραφούν δάνεια περίπου 13,5 δισ. ή περίπου το 21,5% των δανείων του συνόλου του δείγματος.
Αυτό δεν σημαίνει ότι και οι εταιρείες που αντιμετωπίζουν προβλήματα με την αποπληρωμή των οφειλών τους αλλά διαθέτουν και προοπτικές ανάπτυξης θα βγουν αλώβητες από την αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων κόκκινων δανείων. Τουναντίον αναμένονται μεγάλες ανατροπές στον επιχειρηματικό χάρτη της χώρας. Οι τράπεζες θα αναζητήσουν –σε συνεργασία με εξιδεικευμένους συνεργάτες- ενεργό ρόλο στη διαχείριση των επιχειρήσεων που θα αναχρηματοδοτούν. Μια ιδέα για τις σαρωτικές αναδιαρθρώσεις επιχειρήσεων που θα ακολουθήσουν έχουμε πάρει από την Σελόντα, η οποία πέρασε πέρσι στον έλεγχο των πιστωτών τραπεζών της.
Παράλληλα, οι εταιρείες που κρίνονται βιώσιμες και μελλοντικά κερδοφόρες, θα κληθούν από τους πιστωτές να κάνουν μια σειρά από ενέργειες εξυγίανσης όπως ανασύνθεση του διοικητικού συμβουλίου, περικοπές, απολύσεις προσωπικού, ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων, λουκέτο σε ζημιογόνες δραστηριότητες και συγχωνεύσεις ομοειδών τομέων.
Όπως διαφαίνεται από την έρευνα της PWC, η αναδιάρθρωση «κόκκινων» δανείων κυρίως από τις εταιρείες-«ζόμπι» μέσω της διαδικασίας εκκαθάρισης, η αναχρηματοδότηση των σχεδόν υγειών επιχειρήσεων και η κινητοποίηση από ιδιώτες επενδυτές που θα αναλάβουν ρόλο μέσα σε αυτή τη διαδικασία αποτελεί βασική προϋπόθεση για την επιστροφή της εγχώριας οικονομίας στην ανάπτυξη.
Η διαδικασία θα είναι δύσκολη και «αιματηρή». Το ζήτημα είναι πως το μεγάλο ξεσκαρτάρισμα είναι απαραίτητο για να μπορέσουν επιτέλους οι τράπεζες να επιστρέψουν μετά από πολλά χρόνια στη βασική τους δραστηριότητα και να αρχίσουν να δανειοδοτούν ιδιώτες και επιχειρήσεις. Κάτι το οποίο αποτελεί και βασική προϋπόθεση για να αρχίσει η οικονομία να «γυρίζει».